bursa’nın inegöl ilçesine bağlı hasanpaşa köyünde kuzenimle beraber bir hafta tatil amaçlı ananeme ziyarete gitmiştik. kaldığımız evin çervesi tamamen ormanlık alanla çevrili bizim kaldığımız evle beraber sadece 4 ev daha var ama birbirlerinden çok uzaktalar. evin yapısı ve çervedeki ufak sesler bizi çok korkutuyordu. gece olmuş yatağa yatmıştık birden ani bir sesle birinin cama vurduğunu gördük yavaşca perdeyi açtık ve baktıkki mahalleden çok yakın bir arkadaşımız, kuzenle beraber bu çocuğun burda bu saatte ne işi var diye sorduk, arkadaşımız beyler artık şu camı açın dedi. bizde şasırmış bir şekilde camı açtık ve senin ne işin var orda diye sorduk o da bize hadi gelin bakın ilerde kim bekliyor bizi size sürpizim var yanımda kimi getirdim dedi. bizde şasırmış ve tutulmuş bir şekilde dışarı çıktık ormanda üçümüz yürümeye başladık az kaldı geldik diye bizi ormanda yaklaşık 45 dakika yürüttü. iyice korkmuştuk saat gece 2 buçuk, arkadaşımız tamam durun orası dedi bizde durduk, yavaşca arkanıza bakın dedi. yavaşca arkamıza dönduk bir baktım benim eski kız arkadaşım sordum senin ne işin var bu saatte burda ne yapıyorsun manyak mısın dedim .kız arkadaşım bana dediki onun ayaklarına bak dedi o dediği ise bizim en yakın arkadaşımız olan kişi, kuzenle beraber ayaklarına baktık ayakları kırıkmış gibi tersti birden kız arkadaşımla beraber gülmeye başladılar.biz kuzenle beraber şok olmuştuk hareket edemiyorduk.sonra ikisi birden gülerek kayboldular. bizde ağlaya ağlaya eve doğru koştuk. arkadaşım o kadar gerçekti ki bizle beraber yürürken ayaklarıda düzgündü. ertesi gün ananeme bu olayı anlattık oda bize burda üç harfliler çok var dedi. bu olayın etkisinden bir türlü kurtulamadım.

This entry was posted on Pazar, Ocak 31st, 2010 at 17:33 and is filed under Hikayeler. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.